Opis

Niniejsza książka ” Edukacja bazalna” ma wielu autorów.

Oprócz Andreasa D. Fröhlicha są to również jego przyjaciele – pedagodzy specjalni mający ogromne doświadczenie w pracy według zasad stymulacji bazalnej z dziećmi, młodzieżą i osobami dorosłymi z głęboką niepełnosprawnością intelektualną. To właśnie wiedza i praktyczne doświadczenie autorów przyczyniły się do tego, że Edukacja bazalna ma wymiar zarówno teoretyczny, jak i praktyczny. Ufamy, le stanie się ona lekturą obowiązkową dla teoretyków i praktyków aktywnych zawodowo w obszarze pedagogiki specjalnej.

Mając na uwadze dbałość o precyzyjne przekazanie myśli autorów, bardzo często doświadczałyśmy trudności wynikających ze specyfiki niemieckiej pedagogiki specjalnej i jej specjalistycznego języka. W związku z tym, że wspomniane trudności i sposób, w jaki poradziłyśmy sobie z nimi językowo, miały wpływ na ostateczny kształt książki, dokonamy ich krótkiej charakterystyki.

Terminem, nad którym długo się zastanawiałyśmy i toczyłyśmy dyskusje, jest niemieckie pojęcie Bildung, które może być przetłumaczone na język polski w dwojaki sposób:

• albo jako kształcenie,
• albo jako edukacja.

Ponieważ termin „edukacja” ma szersze znaczenie, a poruszana w książce problematyka związana jest nie tylko z kształceniem, w tytule wybrałyśmy pierwsze z wymienionych pojęć. Termin „kształcenie” pojawia się wówczas, gdy odnos

W związku z tym, że autorzy najczęściej określają osoby z niepełnosprawnością intelektualną jako „osoby z niepełnosprawnością” lub „osoby z głęboką niepełnosprawnością, nie precyzując, o jaką niepełnosprawność chodzi, zo- stawiłyśmy w polskim przekładzie take określania. Zawsze jednak chodzi o głęboką wieloraką niepełnosprawność (por. Fröhlich, 2014).

Fröhlich, proponując narrację pozytywną o tej grupie, charakteryzuje ją w następujący sposób. Osoby z głęboką wieloraką niepełnosprawnością (Fröhlich, 2014; por. Klauss, 2005, s. 31):

•  odbierają innych ludzi poprzez ciało i poprzez kontakt z ciałem;

•  potrafią swoim ciałem zbierać i wartościować bezpośrednie doświadczenia;

• doświadczają siebie, innych ludzi oraz przedmiotów poprzez emocjonalną bliskość, poprzez emocje;

• wykorzystują swoje ciało do wyrażania siebie i komunikowania.

Zwraca również uwagę na to, że osoby te potrzebują innych ludzi do tego, by:

•  ci przybliżyli im w najprostszy sposób otaczającą je rzeczywistość;

• ci umożliwili im poruszanie się i zmianę położenia;

•  być rozumianymi również bez słów;

•  doświadczać dobrej opieki i pielęgnacji.

To właśnie osoby z głęboką wieloraką niepełnosprawnością są najważniejszymi bohaterami tej książki.

Autorzy poszczególnych rozdziałów bardzo często używają pojęcia Heilpädagogik, którego dokładne tłumaczenie na język polski brzmi „pedagogika lecznicza”.

Dla lepszego zrozumienia przedstawianych w książce treści istotne jest wcześniejsze zapoznanie czytelnika z niemieckim systemem edukacji i wspomagania rozwoju osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną. W związku z tym, że osoby te potrzebują wsparcia przez całe życie, Barbara Fornefeld (2004, s. 104) wyróżnia trzy ob szary ich edukacji i wspomagania ich rozwoju, które można wyodrębnić we wszystkich krajach związkowych Niemiec. Pierwszy związany jest z okresem poprzedzającym naukę szkolną.

W ramach tego obszaru funkcjonują:

• ośrodki wczesnej interwencji (Frühförderungzentren) oraz
• przedszkola specjalne(Sonderkindergarten) i integracyjne (Integrativekindergarten).

Obszar drugi dotyczy nauki szkolnej.

Można w nim wyróżnić przede wszystkim szkoły dla osób z umiarkowaną, znaczną i głęboką niepełnosprawnością intelektualną (Schule für Geistigbehinderte). Wspomniane osoby mogą uczęszczać do szkół integracyjnych oraz przeznaczonych dla uczniów mających problemy w ucze- niu się.

Są to zarówno szkoły specjalne (Sonderschule), jak i wspomagające rozwój (Förderschule). Jak podaje Theo Klauss (2005, s. 41), uczniowie z głęboką wieloraką niepełnosprawnością mogą też uczęszczać do szkół dla osób z uszkodzeniem narządu ruchu (Schule für Körperbehinderte) i niewidomych (Schule für Sehbehinderte). Jego zdaniem w większości tych placówek uczniowie ci wchodzą w skład zróżnicowanego pod względem możliwości poznawczych zespołu klasowego (s. 42).

Obszar trzeci związany jest z przygotowaniem do pracy zawodowej oraz z pracą zawodową.

Osobom z wieloraką głęboką niepełnosprawnością intelektualną oferowane są w tym zakresie dzienne ośrodki wspierania rozwoju (Tagesförderstätte). Wart zauważenia jest fakt, że wśród niemieckich pedagogów specjalnych pojawiają się głosy, by osoby te przygotowywać również do pracy zawodowej i stwarzać im możliwości jej wykonywania (Lamers, 2009). Należy pamiętać, że przedstawione oferty edukacyjne w więk szości stanowią przykład segregacyjnego systemu edukacji, który w Niem- czech jest ostatnimi czasy bardzo krytykowany. Dlatego osoby z głęboką niepełnosprawnością intelektualną coraz częściej zaczynają uczęszczać do szkół ogólnodostępnych (Klauss, 2010).

Mamy nadzieję, że wszyscy czytelnicy, którzy sięgną po tę książkę, przeżyją jedyną w swoim rodzaju bazalną, intelektualną przygodę, która będzie miała swoje twórcze odzwierciedlenie w spotkaniach z osobami z głęboką niepełnosprawnością intelektualną w obszarze szeroko rozumianej edukacji i wspomagania rozwoju.

Zainteresowała Ciebie ta książka? Jeśli tak to pamiętaj.
Księgarnia internetowa i antykwariat Szczecin, z książkami dla prawników , biegłych sądowych oraz z książkami dla czytelników. Oferujemy bogaty asortyment czyli książki nowe oraz używane, atrakcyjne ceny w antykwariacie i szybką wysyłkę. Sprawdź naszą ofertę i zamów online!
Antykwariat książki i antykwariat Szczecin to klucz do Twojej wiedzy i profesjonalizmu jako prawnik, lekarz, biegły sądowy.