Zaprezentuję Ci Państwu recenzję książek „Srebrne tabu” i „Też tak mam”.
To książki psychologiczne, dla kobiet.
” Też tak mam”, autorstwa Magdaleny Kostyszyn oraz opracowanie pt „Srebrne tabu” jest autorstwa Moniki Kamieńskiej oraz Moniki Mularskiej- Kucharek.
Po „Srebrne tabu przyjaźń, miłość i seks w dojrzałym wieku” sięgnęłam z ciekawości. Bardzo lubię zgłębiać temat emocji na różnym etapie.
Nic tak nie przyciąga uwagi Czytelnika, jak temat o seksie, z dodaniem do pojęcia seksu przymiotnika „srebrne”.
To nie jest tylko książka z zakresu seksuologii. Jest tam wiele ciepła i rad na życie, jakie warto mieć kiedy się jest już na etapie jesieni życia. Na początku są tam wywiady ze znanymi osobami w wieku dojrzałym.
Autorki pytają gości, jak ludzie w dojrzałym spędzają wolny czas, na emeryturze? Wprost pytają, co robią te osoby robią z samotnością, na tym etapie życia. I w trakcie rozmowy, gdzieś między jednym a drugim pytaniem, skromnie zapytują o seks.
Na miłość nigdy nie jest za późno, tak bym ujęła przesłanie tej książki.
Bo czy masz 25 lat czy 80 lat, masz prawo zakochać się. Masz prawo do bliskości, dotyku, pocałunku ze strony swojego partnera, będąc już po 60 roku życia. A to, czy pójdziesz do łóżka z partnerem w twoim wieku, to od Ciebie to zależy.
A co jeszcze jest w tej książce
Czytając tę książkę o życiu, ma się wrażenie, że wcale nie jest tylk o seksie w srebrnym wieku.
Każda osoba zapytana o seks, mówiła zgrabnie, że nie jest on zakazany.
Ale to jaki masz seks w wieku dojrzałym, wszystkie osoby łączyły z tym, jakie masz psychiczne nastawienie do emerytury.
Wszystko dzieje się w Twojej głowie. I wszyscy namawiali, aby nie rezygnować z siebie, pomimo wieku i bycia na emeryturze.
Idąc na emeryturę, trzeba mieć pomysł na siebie. Z pierwszym dniem Twojej emerytury, zrób w głowie wywiad. Ustal w głowie co odkładałaś na później, co pragniesz, co chcesz jeszcze osiągnąć w życiu. Odpowiedz sobie, jakie masz marzenia? Może od zawsze marzyłaś zwiedzać świat.
Albo marzyłaś nauczyć się tańca. Albo jesteś otwarta i chętna poznać nowe osoby, tak samo otwarte, jak Ty.
I jak to wszystko uporządkujesz sobie w głowie, zrób to.
Daj sobie prawo do szczęścia i egoizmu. To jest najlepszy czas, żebyś teraz Ty była najważniejsza i ten czas jest tylko dla Ciebie.
Wtedy będziesz się cieszyć i pełnią życia na poziomie emocjonalnym, jak i fizycznym, sensualnym.
Autorki wraz z gośćmi na emeryturze obalają mit na temat tego, że nie wolno już się zakochać. A seks w łóżku to tylko jest pokazany w amerykańskim filmie fabularnym. Że to brzydko wygląda i nie mieści się w głowie. A tymczasem autorki książki, szczerze zachęcają do okazywania sobie szacunku i bliskości, jak pozna się pana czy panią, na emeryturze.
Zawalczy o siebie i nie dopuścić aby kojarzono Ciebie tylko z chorobami, i chodzeniem co poniedziałek do przychodni.
Nie wolno też poddać się samotności. To źle, jak wpadasz w rytm niezorganizowanego życia. Nie masz celu i sensu, co będziesz robiła po południu, wieczorem i w weekend. I nie wolno się poddać w tym ,co się dzieje wokół Ciebie, uciekając od ludzi, wydarzeń i pasji, które napędzają każdego człowieka do życia.
Emerytura to nie koniec świata. W książce wielokrotnie jest podkreślane, że to wręcz okazja do nowych rzeczy, w Twoim życiu.
Można wtedy poznać nowego partnera, mimo wdowieństwa czy rozwodu, w wieku dojrzałym.
Autorki podkreślają, że nie ma większej wartości w życiu, jak miłość. Bo ona uskrzydla, dodaje siły, energii życiowej, sprawia, że wzrasta w nas chęć do życia.
No i w końcu, pod wpływem miłości zaczynamy inaczej patrzeć na świat, siebie i na innych.
Można zakochać się, bez względu na wiek, uprawiać seks i czuć się mega spełnioną i seksowną kobietą.
Doświadczając miłości jesteśmy w stanie zrobić rzeczy szalone, spontaniczne, nawet na emeryturze.
Srebrna miłość, jest jak każda inna, przy czym ta odmładza i dodaje witalności.
Dzięki badaniom i obserwacją wynika, że miłość mężczyzny po 60, jest o wiele silniejsza. Panowie po 60-tce, dzięki zakochaniu się, są bardziej gotowi nie tylko radykalnie zmienić swoje życie, ale też chcą zmienić siebie.
Mężczyźni w srebrnym wieku zakochują się mocniej. Są bardziej romantyczni od kobiet, więcej okazują czułości wobec kobiety.
Doceń to kobieto, i nie podawaj się stereotypom dotyczącym miłości w dojrzałym wieku.
Drugą książkę, którą chcę Ci polecić, to osobista lektura napisana przez kobietę Magdalenę Kostyszyn.
Autorka napisała tę książkę z kobietami i dla kobiet.
Tytuł książki „Też tak mam”, nie jest bez przypadku.
Kiedy zwierzamy się sobie, z tego co boli, doskwiera nam, i w odruchu współczucia i utożsamienia się z bólem koleżanki czy przyjaciółki, mówimy nieraz ” też tak mam”, bo same to przeżyłyśmy.
O tej książce głośno jest na Instargamie.
Kolejna kobieta, rozprawiała na Instastory, że to ważna i konicznie do przeczytania, książka.
Też ją przeczytałam i uważam tak samo.
Książka jest napisana bardzo szczerze. Można z bohaterkami historii bardzo mocno utożsamić się, bo są to zwyczajne historie, polek. Hisotire mocno osadzone są w polskich miastach, socjalnych sytuacjach, w polskiej klasie ekonomicznej. Wprost kobiety opowiadają o realiach macierzyństwa, bezdzietności, z przemocą finansową, w Polsce.
Książka napisana jest lekkim piórem. Nie sposób się oderwać od lektury.
Bohaterki tematów poruszonych w książce szczerze opowiadają o rozczarowaniu się macierzyństwem. Że od chwili przyjścia do domu ze szpitala, trwasz w totalnym zmęczeniu, niewyspaniu, z przewijaniem dziecka co pół godziny. Nie wiesz sama, kiedy wstałaś do dziecka, kiedy go usypiałaś, bo w tym pędzie miedzy mlekiem a kupą, cały czas byłaś w piżamie, nawet zapominając o porannej toalecie.
Są kobiety, które od podstawówki wiedzą, że chcą żoną, matką i w spokoju cieszyć się życiem jako kura domowa.
Są też takie z Nas, które nie czują macierzyństwa.
Wręcz przeciwnie, na myśl o niemowlaku, robi Ci się słabo.
Kiedy odsuwasz się w tłumie od płaczących w wózkach dzieci, albo Twoją głowę przeszywa pisk małego dziecka i nie odzywa się w Tobie wyrozumiałość, tylko agresja i chęć ucieczki, to masz prawo mieć wątpliwość.
Więc jak dochodzisz do wniosku, że nie chcesz mieć dzieci w swoim życiu, to masz prawo tak mieć. I nie ważne co świat będzie o Tobie myślał, ty na starość będziesz miała partnera, który się Tobą zajmie, a nie dziecko, w tym celu poczęte.
Czy to źle? W książce pada odpowiedz, że „nie”. Nie jesteś egoistką, ani samotną wyspą na oceanie, w tym temacie. Bo jest Nas więcej i bezdzietność, też jest okej.
W książce poruszono temat przemocy.
Przemoc finansowa w związku, to nie patologia z brzydkiej dzielnicy, gdzie strach jest po zmierzchu tam iść.
Przemoc finansowa jest w luksusowych domach. Gości ona w portfelu pięknie wyglądającej kobiety, od fryzjera i ze świeżym, hybrydowym paznokciem.
Ona gości w relacjach z pozoru ładnie wyglądających małżeństw, gdzie on jest lekarzem, a ona prawnikiem.
Przemoc finansowa, to wiecznie pytanie się o zgodę na zakup nawet bułki w Biedronce. Ona rozlicza kobietę z każdego grosza na paragonie fiskalnym i w uzasadnieniu potrzeby zakupu czegoś więcej, niż on uważa.
Przemoc finansowa spaja tak mocno z facetem jako żony, matkę jego dziecka, że ona nie wie, jak odejść od niego. Albo w ogóle nie pojmuje, że on ją nie szanuje i straszy jeszcze gorszymi rzeczami, mając nad nią władzę psychiczną i ekonomiczną.
Książka jest warta czasu i jej kupna. Obala mity o szczęściu na obrazku. Nazywa rzeczy po imieniu, opowiadając o nich w czarnych kolorach. Obnaża kobiecą zazdrość, samotność w problemach i brak wsparcia kobiety, kiedy wręcz ona jest na granicy szaleństwa.
Obie książki kupisz u mnie w księgarni.
